Home > Reisverslagen > Rechtstreeks vanaf de Molchanov, dinsdag 23 januari 2007

Rechtstreeks vanaf de Molchanov, dinsdag 23 januari 2007

Bij het wekken om half zeven ligt de Molchanov voor anker bij Cuverville Island. Het is een beetje bewolkt en drie graden. Cuverville, zegt onze reisinformatie, is ontdekt door de Belgische ontdekkingsreiziger Adrien de Gerlache. Hij vernoemde het naar de Franse vice-admiraal Cuverville.
Even na acht uur staan we op het strand; overal om ons heen stralen gletsjers in de zon. Wij waren al eens hier, met de Thika Travel reis van 2004, maar we herkennen het nauwelijks. Toen was het veel meer bewolkt, en het moet ook een andere plek zijn geweest waar we landden.

Goed, eerst naar een kolonie waar naast ezelpinguïns ook skua's te zien zijn. Eentje doet zich net te goed aan zijn ontbijt: een jonge pinguïn. Zo gaat dat... De pinguïns weten overigens goed wat ze van de skua's te vrezen hebben. Af en toe probeert een skua in de kolonie te landen, maar druipt af na een schermutseling met veel snavels. Alleen een kuiken aan de rand van de kolonie kan prooi worden.
Naast de pinguïnkolonie zit een groep vrijgezellen skua's: hangjongeren die tegen elkaar opscheppen, dreigend aan komen vliegen en elkaar afbekken, af en toe een robbertje vechten. Achter de skua's ook hier een mooi uitzicht op het vasteland. Andre, betrouwbaar als barman en als wildlifespotter, wijst ons drie dwergvinvissen die zich even laten zien. Goed voor tenminste een mooie rugvin op de foto.

De pinguïnkolonie bestaat uit meerdere groepen, op rotsen langs de zee en hoog op de rotsen verder landinwaarts. Regelmatig moeten we even wachten voor overstekende pinguïns, die van boven naar beneden en omgekeerd gaan. Prachtige gelegenheden voor foto's: de lessen van fotografen Wim en Jan komen goed van pas.
We lopen door naar de andere kant, voor een indrukwekkend uitzicht op bergen en gletsjers. Louis laat zien hoe de rotsen uit elkaar zijn gevroren. Maar het is er ook erg groen: de polen warmen op...

Tussen de middag varen we door het 'schilderachtige' Errera kanaal, en dat is geen woord teveel gezegd: majestueuze bergen en geweldige gletsjers tegen een stralend blauwe lucht. Jammer dat we moeten gaan eten, hoe lekker de lunch ook is.
Na de lunch gaan we naar de Argentijnse basis Almirante Brown. We mogen de basis betreden, langs de 'tourist way' die onder andere over planken op olievaten leidt. We klimmen daar een eind de berg op, voor een overzicht over Paradise Bay. Ook hier is het heel groen van de mossen. Andre vertelt dat het hier twee weken geleden nog wit zag van de sneeuw.

Dan een zodiac cruise door Paradise Bay, waar "de walvisvaarders een beschutte ankerplaats vonden, en daaraan heeft de baai haar naam te danken". Als grapje "bestellen" we een zeeluipaard en een walvis. En... het wordt geregeld. Naast een paar krabbeneters krijgen we een prachtig zeeluipaard te zien, dat er inderdaad erg "lui" bij ligt. Verderop blijft er een tijd een dwergvinvis rond ons zwemmen, die regelmatig zijn rugvin laat zien, en op een gegeven moment zelfs onder de boot door zwemt. Als slotstuk nog een paar prachtige uitzichten op een van de imposante gletsjers.
Iedereen natuurlijk helemaal door het dolle heen.

Dat vraagt om een ontlading, en die komt bij de BBQ 's avonds, op het achterdek. Heerlijk, goed verzorgd door de uitstekende chefs, en goed verzorgd door het Russische hotelpersoneel, dat zoals gebruikelijk voor de muziek zorgt en de dans inleidt. Dat wij - nou ja, sommigen van ons - het initiatief tot dansen graag overnemen, spreekt voor zich. Toch zullen we morgen op een of andere manier wakker moeten worden, om kwart voor zes...

Hans Bergmans

Wordt vervolgd