Home > Reisverslagen > Rechtstreeks vanaf de Molchanov, maandag 22 januari 2007

Rechtstreeks vanaf de Molchanov, maandag 22 januari 2007

Vanmorgen is het weer vroeg dag. Na het ontbijt vaart de Molchanov door een nauwe toegang, Neptunes Bellows geheten, om in de krater van Deception Island te komen. Rond 8.45 uur meert de eerste zodiac aan in Whaler's Bay.

Een aantal van ons kijkt rond bij de verlaten en vervallen walvis- en onderzoekstations van de Noren en Britten. Anderen maken een wandeling van een 20 minuten naar Neptune's Window met aan de ene kant uitzicht over de krater en aan de andere kant over het water vanwaar we de krater binnen zijn komen varen. Het is helder weer en het uitzicht is prachtig! Op weg naar Neptune's Window worden we overvallen door het brullen van een pelsrob. Deze heeft zich verstopt achter een rots en is dus niet te zien van te voren! Zo zie je maar weer, dat je op alles kan rekenen!

Aan de waterkant zit een groepje kinbandpinguïns. Een paar ligt heerlijk lui in het vulkaangruis en eentje staat parmantig rechtop om zich heen te kijken. Hij houdt het allemaal goed in de gaten... Natuurlijk zijn dit mooie plaatjes voor de fotografen! Je blijft dan ook gewoon foto's maken...
De geplande laatste zodiac naar het schip is om 10.45 uur, maar sommigen willen eerst nog het Antarctische water uitproberen. De vulkaan verwarmt het water op een natuurlijke manier en het schijnt dan ook redelijk warm te zijn. Een zestal mensen waagt de stap en neemt een duik. Een kostelijk gezicht om mensen in badkleding te zien naast mensen die ingepakt zijn met dikke jassen, sjaals en mutsen!
Het is een geslaagde ochtendlanding.

Bij aankomst op het schip is het bijna tijd voor de lunch. Daarna landen we bij Hannah Point, waar een enorme hoeveelheid kinband- en ezelspinguïns en een hele groep zeeolifanten te zien is. Ook wordt er een macaronipinguïn gespot. Een zeldzaamheid, daar ze normaal gesproken niet zo zuidelijk voorkomen! Maar om deze te vinden, zijn de nodige aanwijzingen nodig! "Zie je die 4 kuikens? Dan die pinguïn die aan zijn buik krabt? Daarachter staat er een zijn jong te voeren en dan daarachter! Hij kijkt nu naar links. Nu kijkt hij naar de zee. Nu gaat hij liggen en zie je 'm niet meer. Oh, nu staat ie weer. Zie je 'm al?"
"Ja, nu zie ik 'm!" Snel op de foto zetten.

Zoals iedere avond is er net voor het avondeten nog een briefing in de bar, waarin onze fotografen deze keer de winnaar van de albatroswedstrijd bekend maken. Een erg mooie foto!
Al met al weer een geslaagde dag in Antarctica. Het is een voorrecht om dit alles mee te mogen maken!

Jeanine Aerssens

Wordt vervolgd