Home > Reisverslagen > Live vanuit Antarctica

Live vanuit Antarctica

Vorige week is de Nederlandse expeditiecruise van Thika weer uitgevaren naar Antarctica. Van deelnemers aan deze unieke Premium Tour hoorden wij fantastische berichten! Zij houden u 'live' op de hoogte. Hieronder vindt u een verslagen van hun belevenissen.

deel 1, 24-27 januari 2006 door Wim Klomp
We hebben zo ongelooflijk veel geluk met het (supermooie) weer: iedereen gaat uit zijn dak rond de landingen en de zodiaccruises. De kleuren en de lichten zijn fantástisch!

Na een prachtige trip naar het Tierra del Fuego National Park, schepen we op dinsdag 24 januari in op ‘onze' MV Professor Molchanov, een ijsversterkt schip van Finse makelij, nu varend onder Russische vlag. Nu voelen we ons nietig in ons kleine schip, dat in het niet lijkt te vallen naast de ‘reuzen' als Le Diamant en Discover, die elk vele malen groter zijn, maar ook veel meer passagiers tellen. Tijdens de komende reis zal het ons absoluut glashelder zijn dat we talloze malen liever op de ‘kleine' Molchanov zitten, dan op zo'n groot schip: wij zijn veel flexibeler in de landingen. Unieke landingsplaatsen als Hannah Point en de kleine baai ten zuiden van Baily Head of Yalour Islands, zijn typisch alleen toegestaan aan groepen van maximaal 50 personen. Hier kunnen de grote schepen dus alleen maar van dromen, terwijl wij optimaal genieten van deze juweeltjes!

Eerlijk is eerlijk: de Drake Passage is natuurlijk sneller over te steken met die grote, snellere schepen, al is de tijdswinst maar relatief omdat we toch veel 's nachts varen. Ónze overtocht is als een Caraïbische cruise, eigenlijk precies zoals de eerste Nederlandstalige charter naar Antarctica van Thika Travel uit januari 2004. Wat een genot, dus maximaal genieten van de vele meevliegende albatrossen en stormvogels. Dat levert zelfs al de eerste Thika Travel Albatross Award op. Onze meevarende professionele topnatuurfotografen, Jan Vermeer en Wim Klomp, vormen het deskundige panel en kiezen de mooiste en de meest originele albatrosfoto uit.

Ook is er volop tijd om ons optimaal voor te bereiden op de komende reis langs een aantal van de mooiste landingen op de eilanden rondom het Antarctisch schiereiland en op het zevende continent zelf. Ook de fotografielezingen worden zeer druk bezocht. Een betere aanloop kunnen we ons niet wensen!

Tóch zit niet alles mee, want de tweede zeedag zit de wind tegen, hetgeen onze cruisesnelheid tempert. Daardoor missen we nét de mogelijkheid om de niet geplande, maar altijd zeer welkome landing op het eerste geschikte eiland, Penguin Island, te maken. De derde dag echter wordt dat meer dan goedgemaakt met de eerste echte landing bij Brown Bluff. Niet alleen landschappelijk een topper, maar zeker ook door de grote en gevarieerde kolonie van Adeliepinguïns. De stevige wind zorgt voor een fikse vuurdoop bij het instappen van de zodiacs en het is maar goed dat iedereen een watervaste broek heeft meegebracht, om het buiswater op te vangen. Eenmaal dicht onder de kust levert de landing zelf geen problemen op en verspreidt de groep zich soepel over het weidse kiezelstrand. De kuikens op de nesten vragen bijna alle aandacht op tezamen met de ouderpinguïns die met een volle visbuik door de branding surfen en veelal boven het water uit springen als waren het dolfijnen. Dit levert prachtige fotografie op! Toch vraag je je af waar die ouderpinguïns toch elke keer weer de moed vandaan halen, want zodra ze zich bij de kuikens op het nest melden verliezen deze elke gêne en jagen hun ouder dwars door de kolonie heen op jacht naar de lekkere visjes die de ouder opgeeft om het kroost te voeden. Een koddig gezicht dat wel, maar wie nog eens wil klagen over de moeilijke jeugd van tegenwoordig, zou hier toch eens moeten komen kijken. Het zal je jong maar wezen...

Na de lunch staat de landing bij Paulet op het programma, maar de plots sterk opgekomen katabatische wind, een koude valwind vanaf de hoge sneeuwvlakten, die landafwaarts de zee op waait, jaagt de witte koppen op de golven. Uitgesloten dus dat we in de zodiacs kunnen klimmen om aan land te gaan. Op zich een teleurstelling, maar dat hoort bij het expeditieachtige karakter van zo'n reis. De natuur is hier heer en meester! Onze expeditieleider Rinie maakt echter van deze nood een ware deugd door uit te wijken naar Devil's Island en een cruise met de Molchanov te maken langs de hoge kliffen. De sterke wind vernevelt hier de dunne sliertwatervallen die afsteken tegen de prachtige bruine kleuren van de hoge rotsformaties. Iedereen is diep onder de indruk van hoe de natuur hier regeert.

We besluiten eerder terug te varen door de Antarctic Sound. Hier zijn we buiten het bereik van de immer plaatselijke katabatische winden en is de zee een stuk rustiger. Ondanks dat de zee hier helaas niet zo glad als de spiegel van onze eerste charter in 2004, zijn de reflecties van de vele ijsformaties op deze ‘iceberg alley' in het water in de ondergaande zon, oorzaak van veel camerageklik en open monden van verbazing over het natuurschoon.

In de nacht varen we door om morgen op tijd bij Deception Island aan te komen. Het toegenomen toerisme naar Antarctica van de afgelopen jaren wordt door IAATO, de wereldwijde associatie van Antarctica Tour Operators waar Thika, naast shipoperator Oceanwide, als enige Nederlandse touroperator full member van is, met een uniek zelfregulerend totaalvaarschema in goede banen geleid. Daardoor kunnen we zelfs bij de drukst bezochte plekken als Deception Island er voor zorgen dat het geen colonne varen wordt. Op deze manier kunnen we het gevoel van maagdelijkheid en onaangetaste weidsheid zoveel mogelijk bieden.

Het vervolg...

Terug